Wioletta Luberecka

Piłkarka ręczna
06.04.1967 Elbląg

Biografia

Wioletta Luberecka, po mężu Hammershaug (ur. 6 kwietnia 1967 w Elblągu) – polska piłkarka ręczna, występująca na pozycji rozgrywającej, reprezentantka Polski.

Karierę sportową rozpoczęła w Startcie Elbląg, w którym występowała w latach 1985–1990. Następnie grała w klubach norweskich: Sverresborg Idrettsforening (1990–1991), Faaberg (1991–1994) i Drammen (1995).

Od 1995 do 2004 reprezentowała Montexu Lublin, zdobywając dziewięć tytułów mistrza Polski z rzędu (1995–2003), wicemistrzostwo Polski (2004) oraz Puchar EHC (2001). Ta ostatnia wygrana to największy sukces w historii polskiej klubowej kobiecej piłki ręcznej na arenie międzynarodowej. W latach 1999–2004 była kapitanem lubelskiej drużyny.

W 1985 zdobyła brązowy medal młodzieżowych mistrzostw świata. W reprezentacji Polski seniorek debiutowała 29 stycznia 1986 w towarzyskim spotkaniu z Holandią. Wystąpiła na mistrzostwach świata grupy B w 1989 (6 miejsce) oraz mistrzostwach świata grupy A w 1990 (9 miejsce). Ostatni raz zagrała w biało-czerwonych barwach 1 czerwca 2003 w meczu eliminacji mistrzostw Europy z Hiszpanią. W reprezentacji Polski zagrała łącznie w 136 spotkaniach, zdobywając 428 bramek.

W 2000 i 2001 wygrywała Plebiscyt Kuriera Lubelskiego na najlepszego sportowca Lubelszczyzny.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej zamieszkała w Norwegii.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Dziewięć tytułów mistrza Polski z Montexem Lublin (1995–2003)
Puchar EHC (2001)
Wicemistrz Polski (2004)
Brązowy medal mistrzostw świata młodzieżowych (1985)
Kapitan Montexu Lublin (1999–2004)

Ciekawostki

Zagrała w Norwegii w Sverresborg Idrettsforening, Faaberg i Drammen.
Największy klubowy sukces to Puchar EHC zdobyty w 2001 roku.
Po zakończeniu kariery mieszka w Norwegii.

Udostępnij