Heinrich Splieth
Biografia
Heinrich Splieth urodził się 18 lutego 1877 w Elblągu jako syn rzeźbiarza i rzemieślnika Heinricha Josefa Splietha. Po nagłej śmierci ojca porzucił szkołę średnią i rozpoczął praktykę w pracowni sztuki chrześcijańskiej w Münster, a następnie w Berlinie w latach 1897–1903.
Został członkiem Akademii der Künste w Berlinie i od 1903 do 1908 roku prowadził tam pracownię pod kierunkiem Ludwiga Manzela oraz Artura Kampa. W 1905 roku odbył pierwszą wielką podróż do Rzymu.
Po powrocie do 1908 tworzył model rzeźby Zdjęcie z krzyża, który został zrealizowany z piaskowca w kościele św. Mikołaja w Elblągu. Dzieło to zdobyło nagrodę Raussendorf-Preis. Kapituła Fromborka przyznała mu stypendium Preußianum, umożliwiając dwa lata studiów w Rzymie. Po powrocie stworzył własną pracownię w Berlinie. Cesarz Wilhelm II kazał zbudować cesarską fabrykę ceramiki w Kadynach, a po dowiedzeniu o artyście zatrudnił go do pracy. Pierwsze figurki z majoliki, które zostały przedstawione cesarzowi, tworzył Heinrich Splieth.
Podczas I wojny światowej Splieth został najpierw zwolniony od służby, a w 1916 roku powołany do służby i doznał postrzału w płuca. Przebywał w szpitalu w Malborku. Rana ta doprowadziła do zapalenia opłucnej i gruźlicy, co doprowadziło do jego przedwczesnej śmierci w wieku 52 lat.
Jego twórczość obejmowała pomniki, rzeźby nagrobne, statuy i majolika; motywy chrześcijańskie, Matka Boska, Chrystus i cierpienie. Jego ostatnim dziełem był kamień nagrobny De profundis, pod którym spoczął na miejskim cmentarzu w Iserlohn.
Krótko po jego śmierci, w 1929 w jego rodzinnym mieście Elblągu utworzono muzeum poświęcone jego twórczości. Inicjatorką była jego żona, Berta Splieth, która przekazała eksponaty. Muzeum zostało zniszczone podczas II wojny światowej; wiele prac artysty znanych jest jedynie z fotografii. Część drobniejszych dzieł znajduje się w prywatnych rękach i w Muzeum Prus Wschodnich w Lüneburgu.