Henryk Iwaniec
Biografia
Henryk Iwaniec urodził się w Elblągu, gdzie ukończył technikum mechaniczne. Następnie podjął studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył w 1972 roku. W 1971 roku podjął pracę w Instytucie Matematycznym Polskiej Akademii Nauk, a rok po obronie pracy magisterskiej obronił doktorat pod kierunkiem prof. Andrzeja Schinzla.
W 1976 Iwaniec uzyskał stopień doktora habilitowanego. W latach 1976–77 był na stypendium w Accademia Nazionale dei Lincei w Pizie, a w latach 1979–1980 odbywał staż naukowy w Bordeaux we Francji. W 1983 Rada Państwa nadała mu tytuł profesora. W tym samym roku został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. W 1983 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie był profesorem wizytującym w Institute for Advanced Study w Princeton, na University of Michigan oraz na University of Colorado at Boulder. W 1987 przeniósł się na stałe na Rutgers University w stanie New Jersey, gdzie został profesorem na wydziale matematyki.
W latach 1992–2015 wypromował piętnastu doktorów, głównie na Uniwersytecie Rutgersa, a część z nich stała się aktywnymi naukowcami - Iwaniec ma co najmniej 80 akademickich „potomków” (stan na luty 2022).
Życie prywatne: ma brata bliźniaka Tadeusza, również matematyka pracującego w Stanach Zjednoczonych (członka zagranicznego PAN). Posiada podwójne obywatelstwo, polskie i amerykańskie. Poza pracą fascynuje się fotografią. Za swoją pracę naukową i dydaktyczną otrzymał wiele wyróżnień, m.in. Medal Sierpińskiego (1996) i Shaw Prize (2015, wspólnie z Gerdem Faltingsem).
Jest członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk (AAA&S), a także Członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk oraz Członkiem zagranicznym Polskiej Akademii Umiejłości. W swojej karierze był również laureatem licznych nagród naukowych, a w 1983 roku uzyskał tytuł profesora nadany przez Radę Państwa.