Maximilian Bröske
Biografia
Maximilian Bröske urodził się 27 października 1869 w Elblągu jako syn kupca Karla Wilhelma Bröskego i Wilhelminy z domu Schröter. W 1891 rozpoczął studia weterynarii w Królewskiej Wyższej Szkole Weterynaryjnej w Monachium, po czym przeniósł się na semestr do Królewskiej Wyższej Szkoły Weterynaryjnej w Berlinie, którą ukończył w 1894 roku. Następnie pracował w zawodzie, najpierw w rodzinnym mieście, a od 1897 r. na Górnym Śląsku. W 1898 r. objął stanowisko dyrektora w nowo zbudowanej rzeźni w Zabrzu, gdzie mieszkał do śmierci. W 1925 r. doktoryzował się na macierzystej uczelni, broniąc pracę pt. Untersuchungen über Faserknorpel beim Pferde (Badania nad tkanką chrzęstną u koni).
Bröske był aktywnym taternikiem w latach 1902–1907. Jego głównymi partnerami wspinaczkowymi byli żona Katherine Bröske i S. Häberlein; wspinał się także z Konradem i Ludwikiem Koziczinskimi. Ważniejsze tatrzańskie osiągnięcia to m.in. pierwsze przejście południowej ściany Ostrego Szczytu (z zejściem wschodnią granią, 15 września 1905 r.) wraz z żoną i S. Häberleinem; pierwsze zarejestrowane wejście na Strzelecką Turnię (z Johannem Breuerem i Hunsdorferem seniorem); pierwsze wejście zimowe na Niżnią Wysoką Gerlachowską (z Hunsdorferem seniorem); pierwsze przejście zachodniej ściany Małej Kończystej (1906 r.) wraz z Ludwigiem i Konradem Koziczinskimi; komin, którym tego dokonali, nazwano na ich cześć Kominem Bröskego i Koziczinskich, a droga ta była uważana przez pewien czas za jedną z najtrudniejszych w Tatrach.