Piotr Adamowicz
Biografia
Piotr Adamowicz urodził się 26 czerwca 1961 roku w Elblągu. Syn społeczników Ryszarda i Teresy z domu Stuńdzia, jego młodszy brat Paweł Adamowicz był prezydentem Gdańska.
W 1980 roku ukończył VI Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku. Od końca lat 70. był związany z działalnością opozycyjną, najpierw jako współpracownik ROPCiO, następnie Ruchem Młodej Polski. Podczas wydarzeń sierpniowych w 1980 zajmował się dystrybucją pism protestujących w Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Był etatowym pracownikiem Komisji Krajowej Solidarności. Po wprowadzeniu stanu wojennego uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej. W styczniu 1982 został internowany, zwolnienie uzyskał w sierpniu tego samego roku. Do 1987 pozostawał bez stałego zatrudnienia, a następnie do 1989 pracował w administracji Gdańskiego Towarzystwa Naukowego. Do końca lat 80. współpracował z podziemnymi strukturami NSZZ S, zajmując się m.in. kolportażem wydawnictw drugiego obiegu. Był także związany z periodykiem Przegląd Polityczny.
Od 1988 związany z dziennikarstwem. Był korespondentem Agence France-Presse, współpracował z Reuters, Deutsche Presse-Agentur, włoską agencją ANSA i NBC. Do 1993 publikował w Życiu Warszawy, a następnie do 2010 w Rzeczpospolitej. Został doradcą społecznym Fundacji Centrum Solidarności i Europejskiego Centrum Solidarności, a także przedstawicielem części gdańskich opozycjonistów w kontaktach z Instytutem Pamięci Narodowej.
Jest autorem części biogramów zamieszczanych w trzytomowej publikacji Opozycja w PRL. Słownik biograficzny 1956-89 (Ośrodek Karta, Warszawa 2000, 2002 i 2006), współautorem książki Gdańsk według Lecha Wałęsy (Urząd Miejski, Gdańsk 2008). Opracował też autorskie wspomnienia Danuty Wałęsy Marzenia i tajemnice (Wydawnictwo Literackie, Kraków 2011).
W wyborach w 2019 uzyskał mandat posła IX kadencji z ramienia Koalicji Obywatelskiej w okręgu gdańskim, otrzymując 41 795 głosów. W Sejmie zasiadł w Komisji Kultury i Środków Przekazu. W wyborach w 2023 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 23 147 głosów. W X kadencji został członkiem Komisji Łączności z Polakami za Granicą oraz zastępcą przewodniczącego Komisji Kultury i Środków Przekazu (w czerwcu 2024 objął funkcję jej przewodniczącego).
W 2009 roku odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego; w 2015 roku otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności. Dwukrotnie był wyróżniany nagrodami Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.