Tadeusz Naguszewski

Lekarz
01.06.1954 Elbląg

Biografia

Tadeusz Naguszewski urodził się 1 czerwca 1954 roku w Elblągu. Ukończył Akademię Medyczną w Gdańsku w 1980 roku. W 1987 uzyskał specjalizację drugiego stopnia w zakresie chorób wewnętrznych, a w 1990 specjalizację w zakresie gastroenterologii.

Od początku kariery zawodowo związany był z placówkami służby zdrowia. W 1994 został ordynatorem oddziału chorób wewnętrznych Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Elblągu, a w 1998 objął stanowisko dyrektora ds. lecznictwa tej jednostki. Od 1998 do 2007 sprawował także mandat radnego miejskiego w Elblągu, a w 2006 objął funkcję wiceprzewodniczącego.

Należał do Kongresu Liberalno-Demokratycznego i Unii Wolności. W wyborach parlamentarnych w 2001 startował z pierwszego miejsca listy UW w okręgu elbląskim do Sejmu, jednak partia nie przekroczyła progu. Później przeszedł do Platformy Obywatelskiej i bez powodzenia kandydował w wyborach w 2005. W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał mandat poselski z listy PO w okręgu elbląskim (szczegółowo 15577 głosów). W wyborach w 2011 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję, a 16 grudnia 2014 objął mandat w miejsce Adama Żylińskiego. W 2015 nie kandydował na kolejną kadencję.

Za wybitne zasługi otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi (2001) i Złoty Krzyż Zasługi (2004).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Mandat poselski w 2007 z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu elbląskim (15 577 głosów).
Ordynator oddziału chorób wewnętrznych Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Elblągu (1994).
Dyrektor ds. lecznictwa Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Elblągu (1998).
Radny miejski Elbląga (1998–2007), wiceprzewodniczący rady (2006).
Krzyże Zasługi: srebrny (2001) i złoty (2004).

Ciekawostki

W 2007 roku uzyskał mandat poselski z listy PO w okręgu elbląskim, zdobywając 15 577 głosów.
Przez lata związany z medycyną i samorządem w Elblągu, pełnił funkcje ordynatora, dyrektora ds. lecznictwa i radnego miejskiego.
W swojej karierze politycznej należał do Kongresu Liberalno-Demokratycznego, Unii Wolności, a później Platformy Obywatelskiej.

Udostępnij